THE DANCE FLOOR

WILFRED

IMAGES & STORIES

At The Dance Floor you might find crazy, funny, beautiful & inspiring people and their dance moves

Meer info over The Dance Floor

Wilfred Hardeman (32) heeft een gezin met vier jonge kinderen en is sinds een jaar directeur bij Groot Nieuws Radio, waar hij ooit begon als presentator. Hij vertelt over zijn passie voor radio en over balans vinden in een druk leven.

Ik weet dat ik nog als jong jochie naar de radio lag te luisteren terwijl ik in bed lag. Boven mij hing een plankje waar een radio stond en dus luisterde ik ’s avonds heel vaak stiekem naar de radio. Mijn ouders hadden geen idee. In mijn gedachten zat zo’n presentator helemaal in pak achter de microfoon.

Zelf begon ik eigenlijk met radiomaken bij een lokale omroep. Mijn buurjongen deed dat, hij vroeg me een keer om in te vallen en ik vond het helemaal leuk, we hebben echt zo veel leuke dingen gedaan! Toen ik erachter kwam dat er een opleiding was voor dat soort dingen en dat je er gewoon geld mee kon verdienen, wist ik meteen wat ik wilde worden.

“In mijn gedachten zat zo’n presentator helemaal in pak achter de microfoon.”

Wat ik zo interessant vind aan radio is dat je iemand alleen hoort en in principe niet ziet. Je gaat automatisch zelf een beeld vormen van hoe die persoon er uitziet. Als je elke dag een programma luistert dan voelt het echt alsof je die persoon helemaal kent. Dat is zoiets geks, ik vind dat erg leuk. Je weet gewoon al als hij interviewt: Zometeen gaat ie dát grapje maken. En elke grap valt nog beter omdat je denkt; “oh typisch…” Net als wat je zou hebben bij een goede vriend.

Presenteren voor de radio doe ik al een tijd niet meer. Eerst viel ik nog regelmatig in voor iemand, maar dat gebeurde steeds minder. Op een gegeven moment heb ik een uizending gedaan en toen dacht ik: nu ben ik echt te traag geworden. Radiomaken is toch heel anders dan gewoon een gesprek voeren. Je bent echt helemaal gefocust; op de muziek die je hoort, instarten, techniek, je moet alles onder controle hebben. Je denkt na over elk woord, elke zucht. Je bent echt 3 stappen vooruit aan het denken. En ik merkte toen echt dat ik moest nadenken over welke jingles ik moest doen en dat ging ten koste van mijn presentatie. Dus ik dacht, of ik moet dit echt weer elke dag of elke week gaan doen of ik moet gewoon stoppen. Toen ik deze nieuwe baan als directeur kreeg heb ik het helemaal niet meer gedaan. Nu, na ongeveer een jaar merk ik dat ik soms dat creatieve mis, dat ik gewoon meer met het runnen van de business bezig ben. Maar er zijn ook weer andere creatieve elementen aan mijn functie nu. Vanmorgen was ik bijvoorbeeld bezig met een evenement organiseren, en dan komen er weer allerlei ideeën omhoog. Creativiteit zit gewoon in me.

Tijdens mijn opleiding journalistiek heb ik nooit getwijfeld of ik wel de juiste opleiding gekozen had. Ik vond het superleuk en het lag me goed.
Aan het begin was ik er wel onzeker over of ik geschikt was voor de journalistiek. Je hebt geen idee of je dat kan. Maar ik ben daar ook weer heel planmatig mee aan de slag gegaan, plande mijn stages goed. En ik heb ook heel hard gewerkt. Niet per se om geld te verdienen, maar vooral veel vrijwilligerswerk. Ik stond vooraan als er een keer een klusje moest gebeuren. Op een gegeven moment werd ik vaak door school gevraagd voor bepaalde opdrachten. Ik heb vooral heel veel gedaan en dan ontdek je vanzelf wel hoe het werkt en wat werkt.

Ik dacht als student: Als ik rond de 30 radiopresentator ben zal dat heel cool zijn, en dan rond mijn 40e misschien eindredacteur. Ik had niet gedacht dat ik die doelen al eerder zou bereiken. Maar omdat ik van nature planmatig en doelgericht ben, had ik wel verwacht dat het uiteindelijk deze richting op zou gaan.

“Ik heb vooral heel veel gedaan en dan ontdek je vanzelf wel hoe het werkt en wat werkt.”

Ik merk met zo’n drukke baan dat ik heel erg op zoek ben naar balans.

Bij mij heeft mijn gezin de hoogste prioriteit, maar in de praktijk is dat gewoon heel lastig. Ik zie de laatste tijd steeds meer in mijn omgeving dat als je niet oplet je maar door blijft gaan. Dan heb je twee auto’s en een mooi huis en dan is de volgende stap een groter huis en een duurdere auto.

Als ik geen gezin zou hebben zou ik echt veel meer werken en een veel dikkere auto rijden. Mijn gezin houdt me echt wel in balans. Als ik thuis kom dan gaat m’n telefoon op stil of uit en dan weet ik: de komende drie uur ben ik kinderen aan het vermaken of op bed aan het leggen. Het is gewoon geen optie om thuis te werken. Dit afgelopen jaar ben ik dit steeds meer gaan waarderen en ik merk dat het ook goed voor me is.

Ik merk dat ik al heel tevreden ben met wat ik bereikt heb. Al mijn doelen wat betreft werk en carrière heb ik al behaald. Ik wordt niet ongelukkig van die gedachte, ik vind het relaxt. Ik zie het wel, ik vind dit nu heel tof en als dit nog 15 jaar heel tof is, nou dan is dat heel mooi en als het over tien jaar klaar is, is het ook goed. Dat geeft ook heel veel rust. Ik denk dat het gaaf is als je klussen en projecten kunt aanpakken die je zelf leuk vindt. Dan merk je dat je ook tot bloei komt.

Het is best lastig om met een fulltime baan en een gezin tijd voor jezelf te nemen. Hoe leuk je baan of gezin ook is, je kunt daar toch op leeglopen als je geen dingen voor jezelf doet dus ik probeer daar wel bewust tijd voor te nemen. Bijvoorbeeld vorig jaar had ik een museumjaarkaart en dan blokte ik een dag in m’n agenda om lekker musea te bezoeken en als ik terug kwam plande ik gelijk de volgende keer weer in. Dat was echt heerlijk, voelde als vakantie.
Als je dat soort dingen doet dan zit je de volgende dag weer zo anders op kantoor.
Dit jaar was een stuk drukker dan vorig jaar dus kwam ik niet echt toe aan musea, maar wat ik nu bijvoorbeeld doe is dat ik op donderdagen alleen dingen doe die ik leuk vind, ook op m’n werk. Dat lukt natuurlijk niet altijd omdat het soms te druk is, maar op zo’n dag ga ik lekker dingen bijwerken of ik ga naar een leuke afspraak of ik doe inspirerende dingen, dingen die me energie geven. Een gesprek met de accountant doe ik bijvoorbeeld echt niet op donderdag. Ik vind dat ontspanning en relaxt werken ook bij een werkplek horen.

“Op donderdagen doe ik alleen dingen die ik leuk vind, ook op m’n werk.”

Een les die ik aan mijn kinderen zou willen doorgeven is: Volg je hart en je dromen.

Je kunt pas echt slagen in het leven als je iets doet waar je passie voor hebt en iets doet waar je in gelooft. En al maak je daar geen enkele school voor af, of heb je geen cent te makken, nog steeds kun je van heel veel invloed zijn. De mooiste mensen die ik mijn leven ontmoet heb zijn niet per definitie de meest geslaagde mensen in het leven of de meest rijke mensen. Maar het zijn mensen die gepassioneerd zijn, over wat dan ook.
En dat hou ik mezelf ook voor: als ik geen passie meer heb, dan moet ik gewoon stoppen.

Over The Dance Floor

Een foto zegt veel, maar niet alles.
De buitenkant zegt soms weinig over de binnenkant. Ook in onze eigen omgeving van familie, vrienden en kennissen zijn er vaak nog genoeg dingen die we niet van elkaar weten. En dat is eigenlijk best jammer! Daarom wil ik hier aandacht geven aan het hele verhaal; De buiten- én de binnekant.

Hoe het werkt

Tijdens deze sessies fotografeer ik met een analoge camera omdat ook dit voor mij een interessant, duidelijk en tegelijk mysterieus beeld geeft van degene die wordt gefotografeerd. We praten over hoe het leven soms onverwacht loopt, over dromen en over dingen die ons bezig houden.

Ook meedoen?

Heb je ook interesse in zo’n sessie? Of weet je iemand anders die je graag zou willen opgeven? Stuur dan een mail naar merith@thedancepart.nl. Je kunt gewoon gratis meedoen :-)